Ο Γενικός Χειρουργός του ΕΚΑΒ Θεσσαλονίκης – Επιμελητής Β’ Δημήτριος Άλλιος, ως ιατρός και εκπαιδευτής Πρώτων Βοηθειών στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας, παραχώρησε συνέντευξη στο Securitynews.gr.

Συνέντευξη στην Κέλλυ Σαουάχ-Μαραγκουδάκη

O μάχιμος ιατρός απαντά σε πόσα συμβάντα υγειονομικού χαρακτήρα έχει συνεργαστεί με τους αστυνομικούς με κοινό σκοπό να σώσουν μια ανθρώπινη ζωή αποδεικνύοντας πόσο πολύτιμες είναι οι γνώσεις των Α’ Βοηθειών στους ένστολους.

Κύριε Άλλιε, τι σημαίνει για εσάς η ιατρική – το να είσαι ιατρός. Γιατί επιλέξατε αυτό το επάγγελμα;

Η ιατρική είναι ένα πολύ ιδιαίτερο επάγγελμα το οποίο δε μπορεί να το ασκήσει κανείς επειδή “έτυχε”. Πρέπει να την αγαπάς γιατί απαιτεί να αφιερώσεις ένα πολύ μεγάλο μέρος από το χρόνο και την ενέργεια σου και επιβάλει έναν ιδιαίτερο τρόπο ζωής. Θεωρώ ότι οι περισσότεροι συνάδελφοι όπως κι εγώ άλλωστε, δεν “αποφασίσαμε” να γίνουμε ιατροί, απλά ξέραμε ότι αυτό θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας και αυτό επιβεβαιώνεται όσο μεγαλώνουμε, περνώντας από τα φοιτητικά χρόνια στην ειδικότητα και έπειτα στην ουσιαστική άσκηση του κλινικού μας έργου!

Θέλω να μου περιγράψετε πότε και πώς ξεκίνησε το ταξίδι σας ως εκπαιδευτής αστυνομικων στη σχολή Αξιωματικών; Και εν συνέχεια τα συναισθήματα σας όταν εμπλέκεστε με το αντικείμενο αυτό.

Πέραν της κλινικής ιατρικής, η έρευνα και η εκπαίδευση αποτελούν βασικές συνιστώσες της καθημερινότητας πολλών συναδέλφων. Συνεπώς όταν μου παρουσιάστηκε η ευκαιρία να διδάξω στη Σχολή Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας το 2015 και έχοντας ήδη αρκετή εμπειρία ως εκπαιδευτής σε ιατρικά σεμινάρια αλλά και στο ΙΕΚ διασωστών του ΕΚΑΒ, προχώρησα χωρίς δισταγμό. Ήταν άλλωστε μια πρόκληση για εμένα να βρεθούμε στο ίδιο διδακτήριο με νέα παιδιά που δεν ήταν υγειονομικοί, για ένα μάθημα όπως οι Α’ βοήθειες. Θεωρώ ότι το αποτέλεσμα με δικαίωσε και είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος για τους μαθητές μου αρκετοί εκ των οποίων είναι πλέον μάχιμοι υπαστυνόμοι σε διάφορες υπηρεσίες της ΕΛΑΣ!

Ως εκπαιδευτής πρώτων βοηθειών στη σχολή Αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ ποια ήταν η εμπειρία που αποκόμισατε από το επίπεδο εκπαίδευσης στις πρώτες βοήθειες των Ελλήνων αστυνομικών και πόσο πρόθυμοι είναι σήμερα οι Έλληνες αστυνομικοί να εκπαιδευτούν στα ζητήματα των πρώτων βοηθειών ώστε να ανταποκριθούν στον πολίτη;

Ως καθηγητής Α’ Βοηθειών στη Σχολή Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας (ΣΑΕΑ) επί 4 συναπτά έτη, εντυπωσιάστηκα από το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που έδειχνε η συντριπτική πλειοψηφία των Δόκιμων Υπαστυνόμων για το συγκεκριμένο αντικείμενο. Ορισμένοι είχαν λάβει ήδη εκπαίδευση Α’ Βοηθειών ως ναυαγοσώστες ή μέλη διασωστικών εθελοντικών ομάδων. Δεν είναι λίγες οι φορές άλλωστε που χρειάστηκε οι Δόκιμοι Υπαστυνόμοι να επιληφθούν, κατά τη διάρκεια των σπουδών τους στη ΣΑΕΑ, σε περιστατικά υγειονομικού ενδιαφέροντος που υπέπεσαν στην αντίληψή τους εντός και εκτός υπηρεσίας.

Εκτός ΣΑΕΑ έχει τύχει να συνεργαστούμε σε περιστατικά με προσωπικό των ομάδων Ζ και ΔΙΑΣ  καθώς και με προσωπικό των ΟΠΚΕ και οφείλω να ομολογήσω ότι πληθώρα αστυνομικών διαθέτουν εξαιρετικές γνώσεις Α’ Βοηθειών μετά από εκπαιδεύσεις στις οποίες συχνά αφιερώνουν προσωπικό χρόνο και χρήματα.  Πολλοί περισσότεροι επιθυμούν να εκπαιδευτούν αλλά ίσως διστάζουν λόγω του ασαφούς νομικού καθεστώτος ή δεν τους δίνεται η ευκαιρία μέσω της υπηρεσίας τους λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

Ως μάχιμος ιατρός στο ΕΚΑΒ πείτε μας πόσο καλά μπορούν να συνεργαστούν δύο κρατικοί λειτουργοί (ΕΚΑΒ-ΕΛΑΣ) από κοινού σε ένα υγειονομικό συμβάν;

Καθημερινά καταγράφονται πολλαπλά συμβάντα όπου απαιτείται συνδρομή και των δύο υπηρεσιών, του ΕΚΑΒ και δυνάμεων της ΕΛΑΣ, όπως τροχαία, παθολογικής φύσης περιστατικά σε δημόσιο χώρο, αιφνίδιοι θάνατοι, εγκληματικές ενέργειες, αυτοκτονίες, επιθετική συμπεριφορά παρευρισκομένων, χρήστες ουσιών, ψυχιατρικοί ασθενείς, συνοδεία υψηλών προσώπων (Προεδρία Δημοκρατίας , Προεδρεία Κυβερνήσεως κλπ). Η συνεργασία είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική σε όλες τις βαθμίδες, πάντα φυσικά υπάρχει χώρος για βελτίωση με συνεκπαιδεύσεις, μνημόνια ενεργειών ώστε να γίνουμε ακόμα καλύτεροι. Υπάρχει άλλωστε και εκτός υπηρεσίας «συνεργασία» καθώς δεν είναι σπάνια η ανάπτυξη φιλικών σχέσεων του προσωπικού των δύο φορέων και όπως μου αρέσει να λέω: εσείς προσέχετε εμάς και εμείς ευχόμαστε να μη μας χρειαστείτε ποτέ!

Υπάρχουν εκπαιδευτικά προγράμματα τα οποία μπορεί το κράτος να αξιοποιήσει για την εκπαίδευση των αστυνομικών; Και αν ναι που μπορεί να απευθυνθεί κάποιος αστυνομικός που θέλει να λάβει γνώση πρώτων βοηθειών.

Η συνεργασία ΕΚΑΒ -ΕΛΑΣ θα πρέπει να ισχυροποιηθεί πέρα από το επιχειρησιακό επίπεδο και στο επίπεδο της εκπαίδευσης. Οργανωμένα και συλλογικά  και όχι μόνο ατομικά οι αστυνομικοί που εργάζονται στις διάφορες υπηρεσίες της ΕΛΑΣ θα μπορούσαν να αποκτήσουν γνώσεις  σε θέματα Α΄ Βοηθειών απευθυνόμενοι στα γραφεία εκπαίδευσης της κεντρικής υπηρεσίας και των παραρτημάτων του ΕΚΑΒ ανά την επικράτεια. Υπάρχουν προγράμματα εκπαίδευσης τόσο γενικού πληθυσμού αλλά και ειδικών ομάδων που πραγματοποιούνται ανά τακτά διαστήματα με εξαίρεση την τρέχουσα περίοδο λόγω κορονοϊού. Όλοι οι εκπαιδευτές του ΕΚΑΒ με χαρά σας περιμένουμε να γνωριστούμε καλύτερα, να σας διδάξουμε αλλά και να μάθουμε από εσάς μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες…

*Η συνέντευξη που έδωσε ο κ. Άλλιος στη Δημοσιογράφο του Securitynews.gr, λειτουργεί ως συμπληρωματική της πρώτης συνέντευξης του στην ιατρική εφημερίδα Health4U.gr