“Στην Ελλάδα του 2019 έχουμε πάψει να πιστεύουμε στην ίση τήρηση αποστάσεων και διαχρονικά τοποθετούμε την πολιτική ορθότητα στο επίκεντρο”

*Γράφει ο Γιάννης Νάκος

Μια ακόμη ημερομηνία ορόσημο για την κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου μας αποτελεί παρελθόν, με την 6 Δεκεμβρίου 2019 να βρίσκεται στο επίκεντρο για τους λάθους λόγους.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στις 21 Νοεμβρίου ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη πραγματοποίησε μπαράζ συναντήσεων κατά τη “μυστική” του επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη, όπως αποκλειστικά είχε δημοσιεύσει το Securitynews.gr. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του, αφενός έδωσε συγχαρητήρια για την επιτυχία των μέτρων τάξης στην επέτειο του Πολυτεχνείου και αφετέρου εξέπεμψε το μήνυμα της μηδενικής ανοχής στην επερχόμενη επέτειο θανάτου του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από το ρεπορτάζ, τις προηγούμενες ημέρες είχαν καταρτισθεί οι πρώτες επιχειρησιακές σκέψεις και σχέδια, για την όπως τόνιζαν αστυνομικές πηγές “πολυαναμενόμενη ρεβάνς του αντιεξουσιαστικού χώρου”. Υπό αυτό το πρίσμα, η αστυνομική ετοιμότητα κορυφώθηκε το επόμενο διάστημα,με τους επιτελείς στην Κατεχάκη να έχουν έτοιμα contigency plans για όλα τα ενδεχόμενα.

Να σημειωθεί, ότι κύκλοι του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, είχαν εκφράσει τις “ανησυχίες τους για ενδεχόμενη υπέρμετρη χρήση αστυνομική βίας”, όμως στις συσκέψεις που ακολούθησαν επικράτησε το δόγμα της μηδενικής ανοχής και της πολιτικής κάλυψης των επιχειρούντων ομάδων της ΔΕΛΤΑ, ΟΠΚΕ και Κρατικής Ασφάλειας.

Ήταν φανερό σε όσους ασχολούνται με το αστυνομικό ρεπορτάζ,ότι για πρώτη φορά βαδίζουμε τάχιστα προς μια “πολιτική εκκαθάρισης των Εξαρχείων και των παραβατικών στοιχείων του”, αυτή τη φορά με πολιτική στήριξη της Κυβέρνησης και του πολιτικού προϊστάμενου της Ελληνικής Αστυνομίας. Πολύ σημαντικό στοιχείο αυτό, διότι κατά το παρελθόν υπήρχε μόνο μεμονωμένη βούληση χαμηλόβαθμων αξιωματικών, που συνήθως “τιμωρούνταν” από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με ΕΔΕ και πολλές φορές και ανεπιθύμητες αποσπάσεις”.

6 Δεκεμβρίου 2019 λίγο μετά τις 21:00 το βράδυ και η πορεία μελών του αντιεξουσιαστικού χώρου κατευθύνεται προς την “οδό Α.Γρηγορόπουλο”. Σε λίγα λεπτά ξεσπούν συμπλοκές, πετροπόλεμος και μικρής έκτασεις ρίψεις επικίνδυνων χημικών υλικών. Η Ελληνική Αστυνομία, μέσα σε 42 λεπτά είχε “καθαρίσει” το πεδίο σύγκρουσης και ξεκινούσε τις προσαγωγές.

Τα ερωτήματα πολλά και κυρίως από την πλευρά των δήθεν προοδευτικών, των Κουμουνδουριανών και λοιπών μελών του αντιεξουσιαστικού χώρου. Το κυριότερο, γιατί και με ποιον τρόπο έγιναν οι προσαγωγές ταραχοποιών στοιχείων γύρω από τις οδούς, Τοσίτσα, Στουρνάρη κλπ.

Αγαπητοί “σύντροφοι” έχω διαβάσει με μεγάλη προσοχή τις τοποθετήσεις σας και θα ήθελα να μάθω με ποιον τρόπο μπορεί να υπάρξει αστυνόμευση χωρίς βία σε όσους προβάλλουν αντίσταση κατά της αρχής. Είναι δυνατόν εν έτη 2019, βαδίζοντας σε λίγο καιρό στο 2020, να συζητάμε για τα αυτονόητα;

Έχετε καταλάβει ότι οι αστυνομικοί είναι άνθρωποι και ότι δεν έχουν έρθει από άλλο πλανήτη; Ότι έχουν οικογένειες και παιδιά που τους περιμένουν μετά την υπηρεσία; Μπορείτε να κατανοήσετε πως κάθε φορά που μέσα από την ασπίδα και το προστατευτικό κράνος, βλέπουν τα μάρμαρα και τις μολότοφ να έρχονται προς το μέρος τους, νιώθουν ότι βρίσκονται σε κατάσταση επιβίωσης και πραγματικής μάχης; Έχουμε δει και ακούσει πολλά κατά τα τελευταία χρόνια. Τους μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από την Νέα Δημοκρατία αρχίζουν και “ξυπνούν” πολιτικά υποκείμενα που για χάριν της καρέκλας θυσίασαν χρόνια υπηρεσιών και επαφής με στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. Ονόματα δεν λέμε εντάξει Νίκο μου; Αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει αντιληπτό πως για να μπορείτε να διατυπώνετε ελεύθερα τις απόψεις σας, όπως επιβάλλει και το Ελληνικό Σύνταγμα, εκεί έξω βρίσκονται άνθρωποι που δέχονται αγόγγυστα μολότοφ, πέτρες ακόμη και πυροβολισμούς από καλάσνικοφ.

Σε αυτό που καταλήγω από την μικρή μου επαγγελματική καριέρα, είναι ότι υπάρχει όπως και σε όλα τα επαγγέλματα έτσι και σε αυτό του αστυνομικού, ο “καλός” και ο “κακός” (σ.σ αστυνομικός). Όμως αυτό που δεν υπάρχει “αγαπητοί” ασπαστές του Κροπότκιν, είναι “καλή και κακή μολότοφ” η οποία μάλιστα στοχεύει σε θάνατο, κατάλυση δημοκρατικών θεσμών και επιβολή ανισοτήτων που αφενός βάλλουν κατά της προσωπικής ιδιοκτησίας και αφετέρου “βιάζουν” τη δυνατότητα για ατομική ελευθερία και ανάπτυξη.

*Πολιτικός Επιστήμονας, Δημοσιογράφος, Εκδότης Securitynews.gr