Γράφει ο Γιάννης Νάκος

Η νέα έκθεση της κυβέρνησης Trump σχετικά με τα botnets, τα οποία είναι δίκτυα καταπατημένων υπολογιστών και συσκευών που μπορούν να εξαπολύσουν ολοένα και πιο καταστροφικές επιθέσεις στον κυβερνοχώρο, είναι ένα προοίμιο μιας στρατηγικής για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, που θα δοκιμάσει τη θέληση και την επινοητικότητα των ομοσπονδιακών υπηρεσιών και της ιδιωτικής βιομηχανίας.

H έκθεση

H σχετική έρευνα της 30ής Μαΐου έλαβε χώρα έπειτα και την εκτελεστική εντολή του Προέδρου Trump για την ασφάλεια του κυβερνοχώρου του 2017 και εκπονήθηκε από τα τμήματα Εμπορίου και Εσωτερικής Ασφάλειας.Η εκτελεστική εντολή χαρακτήρισε τα botnets ως μία από τις πιο επικίνδυνες απειλές που αντιμετωπίζει η κρίσιμη υποδομή του έθνους, συμπεριλαμβανομένων των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων, του χρηματοπιστωτικού τομέα και άλλων στόχων που βομβαρδίζονται συνεχώς από αυτές τις αυτοματοποιημένες επιθέσεις στον κυβερνοχώρο.

Computer security concept. Virus in program code

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένες απειλές χρησιμοποιούνται για διάφορες κακόβουλες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των κατανεμημένων επιθέσεων άρνησης εξυπηρέτησης (DDoS) που κατακλύζουν τους πόρους δικτύου, στέλνουν τεράστιες ποσότητες spam, διαδίδουν keylogger και άλλα κακόβουλα προγράμματα. Ενώ παράλληλα επεκτείνονται και σε  επιθέσεις ransomware που διανέμονται από botnets που κατέχουν συστήματα και δεδομένα ως όμηρος. 

Τα επόμενα βήματα

Οι επόμενες ενέργειες εκ μέρους της διακυβέρνησης Τραμπ οριοθετούνται έως και τον επόμενο χρόμο, με τις επικείμενες δράσεις να προσανατολίζονται στις μετέπειτα 120 ημέρες, όπου μέχρι τότε θα πρέπει να έχει ήδη συνταχθεί μια έκθεση προόδου, όπου και θα διαβιβαστεί στον Πρόεδρο Τραμπ μέσα σε ένα χρόνο.

Υπό αυτό το πρίσμα το μόνο σίγουρο είναι ότι μέσα στους επόμενους μήνες η διακυβέρνηση Τραμπ θα έχει στα χέρια της έναν αρκετά διαβαθμισμένο έλεγχο και αξιολόγοηση των υπάρχουσων απειλών από botnets, πάνω στον οποίο όλες οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θα υπάρξει μακροπρόθεσμη στρατηγική. Και  μάλιστα η μακροπρόθεσμη στρατηγική θα αναφέρει όχι μόνο τους κρατικούς τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου, αλλά και τις δυνατότητες που θα υπάρχουν για περισσότερη συνεργασία μεταξύ της κρατικής διοίκησης και των βιομηχανιών.